The Rhetorical Analysis of The Eschatology In Surah Al-Baqarah Based On Semantics
Abstract
Ilm Ma`ani (semantics) holds significant importance in understanding the miraculous of the Qur'an, as it focuses on studying words, sentences, their meanings, and how they interact with context and the speaker's intent. A failure to apply these Ilm Ma`ani (semantics) may lead to a misunderstanding of the speaker's intended purpose. Therefore, this research aims to analyze the intended meaning of the verses that contain the word (Al-Qiyamah) in Surah Al-Baqarah to obtain a concept of admonition and warning. This methode for this study is content analysis method, where the researchers analyzed the Qur'anic verses in Surah Al-Baqarah that contain the word (Al-Qiyamah). The researchers found four verses in Surah Al-Baqarah that contain the word (Al-Qiyamah). The results from the semantic analysis showed that all the topics of Ilm Ma`ani (semantics), which carry rhetorical purposes according to the context, are provided. These rhetorical purposes lead to a sense of admonition and warning in preparation for the Day of Resurrection. The topics of the Ilm Ma'ani include declarative style (khabar), interrogative style (insha'), subject (musnad), predicate (musnad ilayh), exclusivity style (qasr), conjunction and separation style (fasl wa wasl), balance, brevity, and verbosity (musaawat, ijaz, and itnab), and verb-related elements (muta'allaqat al-fi'l). The rhetorical purposes derived from these analyses are reproach and disapproval, reflection and contemplation, warning, emphasizing God's judgment, highlighting contradictions, threat, emphasizing recompense, encouraging repentance, warning and guidance, and emphasizing God's power and many more depending on the context of the verses.
Keywords
References
Al-Qurʾān al-Karīm
ʿAbd al-Fattāḥ Lāshīn. (1983). Al-Maʿānī fī Ḍawʾ Asālīb al-Qurʾān. al-Maktabah al-Umawiyyah.
Abdul Rohman & Wildan Taufiq. (2022). Ilmu Ma’ani dan Peranannya dalam Tafsir Ījāz, Iṭnāb dan Musāwah dalam Al-Quran. Tafsir Al-Fanar : Jurnal Ilmu Al-Qur’an dan Tafsir. Vol 5 (1). 84-104.
Abū al-Suʿūd, Muḥammad ibn Muḥammad Abū al-Suʿūd. (1952). Irshād al-ʿAql al-Salīm ilā Mazāyā al-Qurʾān al-Karīm. al-Qāhirah: Kitābah wa Maṭbaʿah Muḥammad ʿAlī Ṣubīḥ wa Awlāduhu.
Aḥmad ibn Muḥammad ibn Ḥanbal. (1995). Musnad al-Imām Aḥmad ibn Ḥanbal. al-Qāhirah: Dār al-Ḥadīth.
Al-Bayhaqī, Abī Bakr Aḥmad ibn al-Ḥusayn. (2003). Dalāʾil al-Nubuwwah wa Maʿrifah Aḥwāl Ṣāḥib al-Sharīʿah. Bayrūt: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
Al-Hāshimī, Aḥmad, taḥqīq wa fahras Hasan Najār Muḥammad. (2011). Jawāhir al-Balāghah fī al-Maʿānī wa al-Bayān wa al-Badīʿ. al-Qāhirah: Maktabah al-Ādāb.
Al-Jawharī, Ismāʿīl ibn Ḥammād. (1979). Tāj al-Lughah wa Ṣiḥāḥ al-ʿArabiyyah. Bayrūt: Dār al-ʿIlm lil-Malāyīn.
Al-Jurjānī, ʿAbd al-Qāhir. (2004). Dalāʾil al-Iʿjāz. al-Qāhirah: Maktabah al-Khānajī.
Al-Marāghī, Aḥmad Muṣṭafā al-Marāghī. (1946). Tafsīr al-Marāghī. al-Qāhirah: Muṣṭafā al-Bābī al-Ḥalabī.
Al-Qāḍī ʿIyāḍ, Abī al-Faḍl ʿIyāḍ ibn Mūsā ibn ʿIyāḍ al-Yaḥṣubī al-Sabtī al-Mālikī. (1978). Mashāriq al-Anwār ʿalā Ṣiḥāḥ al-Āthār. al-Qāhirah: Dār al-Turāth.
Al-Qazwīnī, Jalāl al-Dīn. (1998). Al-Īḍāḥ. Bayrūt: Dār Iḥyāʾ al-ʿUlūm.
Al-Qurṭubī, Abī ʿAbd Allāh Muḥammad ibn Aḥmad ibn Abī Bakr. (2006). Al-Jāmiʿ li-Aḥkām al-Qurʾān. Bayrūt: Muʾassasah al-Risālah.
Al-Saʿdī, ʿAbd al-Raḥmān ibn Nāṣir al-Saʿdī. (2002). Taysīr al-Karīm al-Raḥmān fī Tafsīr Kalām al-Mannān. al-Riyāḍ: Muʾassasah al-Risālah.
Al-Sakkākī, Yūsuf. (1998). Miftāḥ al-ʿUlūm. Bayrūt: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
Al-Shinqīṭī, Muḥammad Fāl (Abāh) ibn ʿAbd Allāh al-ʿAlawī. (2021). Baẓl al-Māʿūn li-Dāris al-Jawhar al-Maknūn fī ʿIlm al-Balāghah. al-Kuwayt: Maktabah Ahl al-Athar.
Al-Zamakhsharī, Maḥmūd ibn ʿUmar ibn Muḥammad ibn Aḥmad al-Khwarizmī al-Zamakhsharī, Jār Allāh, Abū al-Qāsim. (2009). Tafsīr al-Kashshāf ʿan Ḥaqāʾiq al-Tanzīl wa ʿUyūn al-Aqāwīl fī Wujūh al-Taʾwīl. Bayrūt: Dār al-Maʿrifah.
Arief Maulana Ikhsan, Multazam, Nur Ila Ifawati, Franky Leo Firdaus. (2024). A Semantic Study Of The Arabic Word Fitnah In The Quran. IJAZARABI: Journal of Arabic Learning. Vol. 7 (2). 753-765. D O I: 10.18860 /ijazarabi. V7i2.25245.
ʿAwḍ Baḥr. (2024). Al-Balāghah al-Qurʾāniyyah Qawāʿid wa Tadhrībāt. al-Maghrib: al-Dār al-Maghribiyyah.
Fajri Kamilaini Ummah, Qorri Qurroti A’yun, Zasqia Tsabita Qurrota Aini. (2020). Analisis Kalam Khobar Dan Kalam Insya’ Dalam Surat Al-Qari’ah. Seminar Nasional Bahasa Arab Mahasiswa IV 2020, Jilid 1. 417-425.
Fehmieh R. Nawaya, Ahmad S. Burhan, Ali M. Asaad, Zakaria H. Habeeb Alkhulee. (2022). The Effect Of Style Restriction On The Meaning: Practice And Theory. IJAZARABI: Journal of Arabic Learning. Vol. 5 (1). 266-285.
DOI:10.18860 /ijazarabi.v5i1.15458
Ḥusayn, Naṣr al-Dīn Ibrāhīm Aḥmad. (2018). Wujūh al-Iʿjāz al-Balāghī fī al-Qurʾān al-Karīm fī Ḍawʾ ʿIlm al-Maʿānī: Dirāsah Taḥlīliyyah. al-Muʾtamar al-Dawlī al-Sābiʿ lil-Lughah al-ʿArabiyyah. (Link: https://www.alarabiahconferences.org/wp-content/up...)
Ibn ʿĀshūr, Muḥammad al-Ṭāhir ibn ʿĀshūr. (1984). Al-Taḥrīr wa al-Tanwīr. Tūnis: al-Dār al-Tūnisiyyah.
Ibn ʿAṭiyyah, Abī Muḥammad ʿAbd al-Ḥaqq ibn Ghālib ibn ʿAṭiyyah. (2001). Al-Muḥarrar al-Wajīz fī Tafsīr al-Kitāb al-ʿAzīz. Bayrūt: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah.
Ibn Ḥajar, Aḥmad ibn ʿAlī ibn Ḥajar al-ʿAsqalānī. (1959). Fatḥ al-Bārī bi Sharḥ Ṣaḥīḥ al-Bukhārī. al-Qāhirah: Dār al-Maʿrifah.
Ibn Manẓūr, Abī al-Faḍl Jamāl al-Dīn Muḥammad ibn Mukarram. (1993). Lisān al-ʿArab. Bayrūt: Dār Ṣādir.
Ibn ʿUthaymīn, Muḥammad al-Ṣāliḥ. (2000). Sharḥ al-ʿAqīdah al-Wāsiṭiyyah. al-Riyāḍ: Dār Ibn al-Jawzī.
Ikbal Zahin, Mohamed. (2015). Analisis ta‘rif dan tankir dari perspektif ilmu ma‘ani dalam surah Al-Ahzab. PhD Thesis: Universiti Malaya.
Khairul Asyraf Mohd Nathir, Mohd Sukki Othman, Wan Muhammad Wan Sulong, Nik Farhan Mustapha. (2019). Variasi perkataan hari kiamat dalam al-qur’an: satu tinjauan umum. International Journal of Hummanitie, Philosophy and. Vol 2(5). 25-40.
Khairul Asyraf Mohd Nathir. (2020). Gaya Bahasa Fasl wa Wasl Dalam Surah Al-Qiyāmah. INSANIAH: Online Journal of Language, Communication, and Humanitie. Vol 3(2). 50-72.
Maḥmūd Ṣāfī. (2007). Al-Jadwal fī Iʿrāb al-Qurʾān wa Ṣarfih wa Bayānih maʿa Fawāʾid Lughawiyyah wa Naḥwiyyah wa Balāghiyyah. Bayrūt: Dār al-Rashīd.
Muḥammad ibn Saʿd al-Dibal. (2010). Dalīl al-Balāghah al-Qurʾāniyyah. al-Riyāḍ: Fahrasah Maktabah al-Malik Fahd al-Waṭaniyyah Athnāʾ al-Nashr.
Nasimah Abdullah, Lubna Abd Rahman & Muhammad Mukhlis Muhammad Rosli. (2022). Analisis tinjauan literatur sistematik berkaitan al-ijaz dan al-itnab dalam al-quran. Journal al- ‘Abqari: Journal of Islamic Social Sciences and Humanities. Vol. 27. 176-192.
R Taufiqurrochman. (2010). Resistematisasi Dan Restrukturalisasi Ilmu Ma’ani Dalam Desain Pembelajaran Ilmu Balaghah. LiNGUA: Jurnal Ilmu Bahasa dan Sastra. Vol 5 (1). 51-61.
Sāmī ibn Ṣāliḥ al-Ghāmidī. (2020). Dalālāt Tarākīb ʿAdam Shuʿūr al-Ghāʾibīn fī al-Naẓm al-Qurʾānī: Dirāsah Balāghiyyah Taḥlīliyyah. Majallah al-ʿUlūm al-Insāniyyah wa al-Ijtimāʿiyyah, al-ʿAdad 1 (4), 55-71.
Sībawayh, Abū Bishr ʿAmr ibn ʿUthmān ibn Qanbar al-Ḥārithī. (1988). Al-Kitāb. al-Qāhirah: Maktabah al-Khānajī.
Wan Rohani Wan Mokhtar. (2012). Penggunaan uslub khabari dalam Al-Quran: kajian terhadap surah yasin. Master Thesis: Universiti Malaya.
DOI: https://doi.org/10.18860/ijazarabi.v9i3.32456
Refbacks
- There are currently no refbacks.
Copyright (c) 2026 KHAIRUL ASYRAF MOHD NATHIR, Bushra Bakri, Rosni Samah, Amani Nawi, Mohd Adi Amzar Muhammad Nawawi, Mohamad Yazid Abdul Majid
License URL: https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/












